Bij verveling kan je letterlijk luisteren naar het woord zelf; ver-ve(e)ling.

Het is een staat waarbij .. je min of meer, zoals het lijkt, wordt opgezogen, in het grote niets, of mogelijk in iets. Bij verveling lijkt er geen fundering te bestaan, grip en geen duidelijkheid, betreffende het eigen basale zijn. .. Verveling laat je de grote leegte vullen met de voorraad en volheid van je eigen wezen, zonder dat er iets waarlijks naar je reflecteert, of van je eigen energie overblijft.

Je gedachten worden als het ware opgevangen in het grote niets, en vinden geen fundering.

Je eigen overtuigingen zorgen ervoor dat je energie afgeeft, zonder de werkelijke waarde van het realistische van die energie te beseffen. De energie krijgt hierdoor een vervliegend karakter. Het is energie, die, alleen binding lijkt te hebben met het onwerkelijke .. en niet met het werkelijk bestaande energetische deel, zoals de ervaring laat lijken. Het vind als het ware geen houvast in de werkelijk bestaande realiteit.

De realiteit vraagt herkenning van het werkelijk bestaande basale, en niet van de mogelijk schimmige voorstellingen van een opvattend meer.

Verveling kan een werkelijk kwellende staat zijn, omdat iemand die zich verveelt dus een gedeelte van zijn eigen energie, constant, afgeeft, en geen gezonden met de buitenwereld zal vinden, of hebben, .. .

Maak een Gratis Website met JouwWeb